Życzenia księdza Adama Bonieckiego

Życzę nam, chrześcijanom, byśmy uwierzyli, że dla nas właściwymi miejscami nie są miejsca pierwsze, lecz ostatnie. 

Byśmy przestali się bać świata i siebie nawzajem, naszej różnorodności i inności.

Byśmy uprawiając "nową ewangelizację" , większą wagę niż do słów przywiązywali do dawania świadectwa własnym życiem.

Byśmy nigdy o nikim nie myśleli, że jest „przypadkiem beznadziejnym”, byśmy nikogo nie osądzali.

Byśmy, widząc poczynione przez ludzi spustoszenia, nie poddawali się pesymizmowi („to już jest nie do naprawienia”), lecz zabierali się do naprawiania.

Byśmy wciąż uczyli się słuchać innych i nie zatykali uszu, gdy mówi ktoś o innych niż nasze przekonania.

Byśmy się pogodzili z tym, że droga każdego człowieka do osobistej więzi z Chrystusem jest inna i tę inność traktowali z dyskrecją i szacunkiem.

Byśmy nie byli prorokami klęsk, mistrzami wykluczania innych, budowniczymi murów, lecz byli budowniczymi mostów między ludźmi, zawsze (na imieninach cioci, we własnym domu, w ławach Sejmu, w firmie, w autobusie).

Życzę też, byśmy nie byli ponurakami. Zmartwychwstanie jest obietnicą przyszłej nieśmiertelności, więc na wszystko możemy spokojnie patrzeć w perspektywie wieczności.

Alleluja!

 

Boniecki Adam, Moje życzenia świąteczne, "Tygodnik Powszechny"  2018 nr 14 (3586) 
 

Co nowego w świecie (UWAGA: wpis sponsorowany i przekupny!!!)

Zabiegani, za piłką, po zakupy, z formularzami zgłoszeniowymi do szkoły. Niedosypiający tworząc kukiełki do przedszkola, a w planach - przyszywając łaty na kolana na świeżo wydarte dziury.
Od tygodnia "leży" nieskończony wpis krytyczny (czy może krytykancki?) o tematyce społeczno-politycznej a czas pędzi nieubłaganie przed siebie.

Chciałam podziękować wszystkim wiernym czytelnikom, którzy tu zaglądają.
Sama widzę, że czasu jakoś coraz mniej na pisanie, na czytanie, na dzierganie choć dzień się wydłużył :(
Czy ma ktoś na to dobrą receptę?

Ale ale ... chciałam się pochwalić, że w piątek wieczorem byłam na spotkaniu autorskim z księdzem Adamem Bonieckim!
Tym sposobem spełniłam jedno ze swoich małych marzeń.
Zdobyłam autograf dla NMK, dzięki któremu zaproszenie miałam, i dla siebie. Nie zrobiłam sobie słitfoci z księdzem ;)
To naprawedę wielki człowiek, obdarzony niezwykłym spokojem a jednocześnie dystansem do siebie i otaczającej rzeczywistości oraz ludzi i otoczenia, w którym od wielu wielu lat przyszło mu żyć i pracować... Jednocześnie to nienachalnie religijny (jeśli można tak powiedzieć o... księdzu) i uduchowiony społecznik. Jego wypowiedzi i świadectwo mówią o tym, a czemu większość nie chce dać wiary i nawet nie zdaje sobie z tego sprawy, że kościół tworzą ludzie, a nie księża. Zapadały mi też w pamięci Jego słowa "Idea bez pieniędzy to utopia, a pieniądze bez idei to cynizm".
Cieszę się, że mogłam Go posłuchać i dzięki temu zrozumieć troszkę bardziej otaczający mnie świat... Tak,  bardzo.

Sytuacja polityczna jak jest każdy widzi. Wydarzenia na Krymie zbiegły się nieomal w czasie z naszym Krymem. Oby do tego nie doszło. Nie lubię spekulacji i czczych przypuszczeń, co ma być to będzie. "Róbmy swoje" - powiadam.

Na koniec mała autoreklama ;)

Do 5 kwietnia (sobota) 23:59 czasu polskiego trwa głosowanie w czwartej odsłonie "Finki z kominka", w której udało mi się popełnić wpis zatytułowany "Przedwiośnie".
Po cichu liczę na Wasze głosy, a jak nie chciecie głosować na mnie, to głosujcie wedle sumienia i upodobania :) Bardzo podoba mi się to, co napisała pandeMonia.

Dla dysponujących wolnym czasem - wszystkie wpisy dostępne są u Fidrygauki - tutaj.
Tam też można oddać swój głos. Jeden raz z jednego komputerka.

Albo na samjuśkim końcu mojego wpisu czyli - tu.

Nie obiecam Wam miejsca w przedszkolu, ani darmowej książki dla pierwszoklasistów, nie mam planów na rozbudowę stadionu, 20 kilometrów autostrady czy położenie asfaltu i chodnika do najbliższej wiejskiej szkoły. Chłe chłe chłe, ale mam dżem z borówek, czereśni, renklod i brzoskwiń. 
To co mam Wasz głos? :DDDDD

No to - aby do lata ;)